Müze Havasına Kaçmayan Modern İç Mimari

Modern iç mimari; temiz çizgiler, açık alan ve sade bir renk paleti üzerine kuruludur — ama insanların gerçekten sevdiği odalar, sıcak ve yaşanmış hissettiren odalardır. Bu üslup kökenlerini 20. yüzyıl ortasındaki Bauhaus ve Uluslararası hareketlerden alır; söz dağarcığı hâlâ işe yarar: düz yüzlü dolaplar, konik ya da minimal mobilya ayakları, büyük kesintisiz duvar yüzeyleri ve meşe, ceviz, beton, sıva ile çelik gibi doğal malzemeler. En sık yapılan hata aşırı sadeliğe kaçmaktır — biri oturduğu anda steril bir his veren emlak ilanı fotoğraflarına benzeyen odalar. Başarılı odalar ise bu disiplini bir ya da iki yumuşak dokunuşla dengeler: gerçek bir dokusu olan bir tekstil, ağır bir saksıdaki bir bitki, sıcak bir ahşap parçası ve her oda için yalnızca tek bir gömme spot lambaya dayanmayan bir aydınlatma planı. Disiplinli bir palet — sıcak beyaz duvarlar (Benjamin Moore White Dove veya Chantilly Lace), bir sıcak ahşap (yarık kesilmiş beyaz meşe ya da ceviz), bir taş veya sıva yüzey ve antrasit ya da siyah bir vurgu rengi — çoğu odanın ihtiyacını karşılar.