Styl Boho, Który Nie Wygląda Jak Pokój w Akademiku

Styl boho opiera się na warstwowości — tkanin, wzorów, roślin i przedmiotów zbieranych przez lata — jednak pokoje, które sprawiają wrażenie skomponowanych, zaczynają się od solidnej bazy strukturalnej: ograniczonej palety barw, jednego lub dwóch kluczowych materiałów i punktu wizualnego spokoju. Bez tej dyscypliny boho szybko przeradza się w bałagan albo w pewien przestarzały styl (makrama wszędzie, góry poduszek, tkaniny z mandalami), który kiepsko znosi próbę czasu. Obecny kierunek stylu bohemian czerpie bardziej z wnętrz marokańskich, tureckich i północnoafrykańskich niż z odwołań do hipisowskich lat 70. — bardziej ziemiste palety, więcej dyscypliny, mniej dosłownych jarmarcznych akcentów. Zdyscyplinowane wnętrze boho wykorzystuje ciepłą, neutralną bazę (ściany w odcieniach kremowym, ciepłej bieli lub miękkiej gliny; podłoga z naturalnego dębu lub ciepłych płytek terakotowych), uzupełnioną o vintage'owy dywan o prawdziwej głębi (turecki, perski, marokański z wełny lub dobra reprodukcja) oraz powtórzenie jednego lub dwóch kolorów akcentujących w tekstyliach (rdzawy, ochra, stonowana musztarda, zakurzony szałwia, głęboka kremowa). Rośliny pełnią funkcję rzeźby — jeden duży, wyrazisty okaz (figowiec lirolistny, monstera, drzewo oliwne) zakotwicza pokój skuteczniej niż pięć małych rozstawionych w różnych miejscach. Wiklinowe kosze, ręcznie robiona ceramika i vintage'owe drewniane przedmioty dodają faktury bez nadmiaru wzorów.